Der Karl ziagt an sein Bowlingleiberl,
sagt: "Kum do enlich ! " zu sein Weiberl,
rennt schon voraus - doch auf der Straß´n -
haut sich auf´s Hirn: " Die Bowlingtasch´n! "

Doch seine Mitzi lang trainiert,
sie denkt schon mit, weil´s oft passiert,
kommt grad ganz schief die Stiegen runter -
zwei Kugeln sind recht schwer mitunter !

Der Karl schreit. "Wart! I hilf Dir doch!
Nur bis zum Auto! - Schaffst Du's noch?"
Die Mitzi, zitternd bis in d'Wadln:
"Für die Taschn - kaufst jetzt Radln!"

"Da hast den Schlüssel , Du mein Schatz -
im Kofferraum, da ist noch Platz!"
Die Mitzi stöhnt und flucht noch laut,
dann ist der Koffer auch verstaut.

"I hoff ', er springt an - der alte Kübel!"
"Wann i heut z'spät komm, das wär übel!"
"Kaufst halt an Neuen - mit Kredit,
fahrt Dir ja eh ka Hund mehr mit!"

Es schweigt verbissen, der alte Ford,
wie wenn er g'hört hätt' jedes Wort! -
Der Karl zur Mitzi: Geh'schiab an!
Die stehn bestimmt schon auf der Bahn!"

"Beim Schiab'n bin i die Nummer Ans -
doch Leiberl reiß i trotzdem kan's!"
"Wanns'd mehr trainirst - wird's besser gehn -
des Schieb'n bringt Kraft - Du wirs es sehn!"

Gott sei Dank! - Sie stehn bergab -
die Mitzi bringt den Ford auf Trab!
Kurz ist die Fahrt zur Bowlinghalle,
dort sind versammelt bereits Alle!

Drum gibt es keinen Parkplatz mehr,
unser Karl - der flucht gar sehr!
"I mach Dir auf - den Kofferraum,
weil stehnbleib'n kann i da ja kaum!"

Die Mitzi holt den Koffer raus -
"Nächtes Mal - da bleib i z'Haus!"
Der Karl drückte ihr in d'Hand den Schlüssel -
"Da bring heim die alte Schüssel!"

Die Mitzi sagt: "Mich kannst vergessen!"
I bin lang g'nug zu Haus g'sessen! -
Als Kofferträger und als Weh -
da brauchst du mich - i weiß das eh!"

"Was Du heut spielst - des wirst schon sehn -
wenn i Dir fehl - Dein anz'ger Fan!"